Parc Guëll is dan 'slechts' een park, maar wél een heel mooi park. Niet 'mooi' in de traditionele zin van "veel bomen, grasvelden en waterpartijen". Gaudi deed het (natuurlijk!) weer compleet op zijn eigen manier.
Vooral de Sala Hispótella, net een bos van marmeren pilaren, is mooi. De 84 pilaren dragen een dak met grote, kleurrijke zonnen van mozaïek en koepels. Op het dak van de Sala vinden we het beroemdste van Parc Guëll: de mozaïek bank die kronkelend de dakrand volgt. Het is er druk.
Een detail van de Sala Hipostila.
De beroemde bankjes van de Banc de Trenadis
We lopen een uurtje rond over de nette paden en komen langs een paar prachtige natuurgalerijen. Prachtige bogen met druipstenen en organisch materiaal geven weer ene heel ander beeld dan de fijne mozaïek uitspattingen bij de ingang van het park.
Organische bogen van Gaudi in Parc Guell, Spanje.
Organische catacomben in het Parc Guell
Erg mooi allemaal, al krijgen we soms moeilijk een goed beeld vanwege de grote groepen toeristen. Men loopt hier elkaar soms fors in de weg, want echt groot is Parc Guëll niet. Wel de moeite waard, dat zeker.
